پاورقی

  1. Hippocrates
  2. Asclepiuis
  3. Regimen
  4. The Sacred diseases
  5. “The Sacred Diseases, Aris, Water, Places,” XXII, as quoted in Will Durant, The Life of Greece, Simon and Schuster, New York 1939, p. 344.
  6. Hipporcrates, Works, IV, Introduction, VII, I, as quoted in Ibid., p. 345.

7 ـ اين مشاهده از نظر علم امروز آنقدر مهم است که عين جمله را در ابتدای کتاب درسی عصب شناسی آورده اند. رجوع شود به:

Eliot S. Valenstein, Brain Control, John Wiley and Sons, New York, London, etc., 1973, p. VI.

8 – Aeschylus

9. Prometheus Bound

  10ـ برای آگاهی از اين اثر برجسته خواننده ی علاقمند می تواند به کتابهای ذيل مراجعه کند:

a.    Aeschylus, Prometheus Bound, 18f., tr. Elizabeth Barret Bronwning, in Greek Dramas, New York 1912, II, 459f.

b.    Murray G., History of Ancient Greek Literature, New York 1927, p.219.

11. Prometheus Unbound

12. Euripides

13ـ اصل اين عبارت لاتينی چنين ا ست:

Tantum religio potuit Saurdere Malorum

14. Murray G., Euripides and His Age, New York 1913, P. 37.

15. چه بسا خيّام دررباعی ذيل تحت تاثير اوری پيدس بوده است:

زين سقف برون رواق دهليزی نيست                    غيرازمن وتو عقلی وتميّزی نيست

ناچيز که وهم کردگان چيزی هســـت                     بگذرتواز اين خيال کان چيزی نيست

16. Will Durant, The Life of Greece, Simon and Schuster, New York 1939, p. 414.

17. Ibid.

18. Ibid.

19. Andromeda

20ـ اين قطعه ی اوری پيد س يادآورشعری است منسوب به عين القضاه همدانی:

همه رنج من ازبلغاريان است                            که مادامم همی بايدکشيد ن

گنه بلغاريان رانيز هم نيست                             بگويم گرکه بتوانی شنيد ن

خدايا اين بلا وفتنه از تُست                              وليکن کس نمی يارد چخيدن

لب ودندان آن ترکان جون ماه                           بدين خوبی نبايست آفريدن

که از خوبی لب ودندان ايشان                           بدندان لب همی بايد گزيدن

21. Andromeda 135 in Symonds, J.A., Studies of the Greek Poets, London 1920, as quoted in Ibid., p. 416.

22. Frag 157 in Rohde, E., Psyche, N.Y. 1923. As quoted in Ibid.

23. Thucydides

24ـ تاريخ هرودوت حوزه ی وسيعی را در بر می گيرد که درآن خوش باوری همانقدر فراوان است که خرد ودانائی. هرودوت (احتمالأ در آخر عمر) تحت تا ثير سوفسطا ئيان تحليلی منطقی ازتاريخ بدست می دهد. مثلأ می گويد که اين هومر بود که به خدايان المپ نام وشکل بخشيد، لذا دررويدادهای تاريخی بجای اتکاء به دخالت اراده ی الهی بايد به جستجوی علل وعوامل تحول رفت. برای آگاهی بيشتر رجوع شود به تاريخ تمدن ويل دورانت (منبع شماره 16) صفحات 431 و 432.

25ـ ايضأ، صفحه ی 435.

26. Democritus

27. Leucippus

28 ـ ايضأ، صفحه ی 459.

29. A.S. Bogomolov, History of Ancient Philosophy, p. 166.

30. Ibid., p. 167